Warning: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in ..../includes/class_bbcode.php on line 2958

Warning: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in ..../includes/class_bbcode.php on line 2958

Warning: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in ..../includes/class_bbcode.php on line 2958
بحث هفته: اهداء عضو ( پایان یافته )
آیا میدانید ؟ ارسال محتوای سیاسی خلاف قوانین ایران انجمن است؟

.::. شـــرايط تبليغـــات در ايـــران انـــجمن .::.


میهن ترجمه همکاری در فروش فایل میهن همکار

صفحه 1 از 3 123 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 28

موضوع: بحث هفته: اهداء عضو ( پایان یافته )

  1. #1

    تاریخ عضویت
    Aug 2010
    محل سکونت
    مرند
    سن
    30
    نوشته ها
    7,595

    میزان امتیاز
    16

    پیش فرض بحث هفته: اهداء عضو ( پایان یافته )

    سلام
    (چکیده ی مطالب نوشته های سبز رنگ)
    خب عزیزان یک بار دیگه با یک بحث هفته ی دیگه مهمون خونه هاتون شدیم!
    قبل از هر چیزی یک تشکر کنم از همگی دوستانی که تا به امروز با حضورشون در بحث های هفته باعث تداوم خوب این سبک از تاپیک ها در انجمن شدند. این رو از این بابت عرض میکنم که برای اولین بار ایده ی ایجاد چنین بحث هایی در ایران انجمن و توسط ما شکل گرفت و چند روز پیش به صورت اتفاقی چندین انجمن رو دیدم که از چنین شیوه ای برای راه اندازی بحث هاشون استفاده کرده بودند و واقعاً این باعث خوشحالی من شده.
    ---
    و اما بحث این هفته ی ما:
    اهدا کردن اعضای بدن پس از مرگ...
    همه ی ماها در واقع مغز های کوچکی هستیم که در بین دیوار های سفت و سختی به اسم جمجمه قرار گرفتیم و چشم ها و دست ها و پاها و سایر اعضای بدنمون ابزار هایی هستند که در اختیار ما قرار گرفتند جهت اینکه این مغز های کوچک و متفکر بتونند نیاز های خودشون رو رفع کنند. این مغز های کوچک محصور در جمجمه از طریق چشم ها محیط پیرامون خودشون رو می بینند، از طریق پاها خودشون رو جابجا میکنندو... .
    تا به حال از این زاویه به موضوع نگاه کرده بودید؟!
    در واقع مرگ ها وقتی اتفاق می افته که مغز ها میمیرند و حتی اگر سایر اعضای بدن کسی که مرگ مغزی شده تا چند روز دیگه هم به حیاتشون ادامه بدند اون فرد مرده محسوب میشه.
    خب دوستان نظر شما چی هست؟
    آیا حاضر هستید پس از مرگ مغزیتون اعضای بدنتون اهدا بشه؟!
    و اما اگر عزیزی رو داشته باشید که خدای نکرده دچار مرگ مغزی شده باشه آیا حاضر به قبول اهدای اعضای بدنش هستید؟!
    دوران خوش آن بود که با دوست بسر شد *** باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود
    *------------------------*
    لطفاً و خواهشاً از طرح سوالات اختصاصی در چت باکس و پیام خصوصی خودداری کنید!


  2. #2

    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    زیر سایه خدا
    نوشته ها
    4,557

    میزان امتیاز
    19

    پیش فرض

    سلام
    یک جورایی بحث شعاری هست به نظر من
    چون هممون در حد شعار دادن بلدیم که بگیم بله 100% حتما اگه یکی اعضا خانواده این مورد براش پیش بیاد حتما این کارو میکنیم
    و حتی اگه فامیل باشن سعی میکنیم که راضیشون کنیم که این کارو بکنن
    در حد شعار هممون بلدیم

    خب من همین اول ریاکاری رو انجام بدم
    من فرم اهدای عضو رو پر کردم و فرستادم

    اما اگر واقعی بخوایم تفکر کنیم و بریم داخل موضوع میبینیم خیلی سخت هست یکی از عزیزانت رو که تا روز قبلش با هم در حال صحبت بودید
    امروز باید حکم به اهدای اعضاش بدید
    یعنی یک مسیر یک طرفه رو اومدید و الان رسیدید سر یک دوراهی!
    اهدا کردن و اهدا نکردن
    خیلی سخت خواهد بود
    و تصمیم گیری در این زمان بسیار سخت خواهد بود
    خدا نکنه کسی در این موقعیت قرار بگیره بسیار سخت هست
    ولی امیدوارم همه ما رضایت به ادامه زندگی چندین نفر در این مواقع بدیم

    ممنون برای بحث هفته ای که راه انداختید
    خدایا !!!!
    من در کلبه فقیرانه خود چیزی دارم که درعرش کبریایی خود نداری ..... من چون تویی دارم و تو چون خود نداری.


  3. #3

    تاریخ عضویت
    Jan 2013
    سن
    21
    نوشته ها
    4,432

    میزان امتیاز
    14

    پیش فرض

    سلام
    موضوع بحث....
    موضوعش ادمو خشک میکنه! چه برسه که روزی بخوایم اهدااااا... اعضای بدنمونو اهدا کنیم.
    وقتی تو فیلم ها و... ادمایی رو میبینیم که اعضاشونو اهدا میکنن ناخداگاه تو افکارمون ، برامون کار ساده و قابل حل و درک و.... هستش!
    الان نمیتونم بگم که اره
    کاری نیس برام! میرم فرمشو پر میکنمو..... خلاص!
    الان دارم اون روزایی رو میبینم که غرق زندگیم..... زندگی که برام زیباست.. همه چی روبه راهه...... آییییییییییی خدا....
    خب الان چی؟ الانم میتونم به اهدا فکر کنم؟؟؟ نه تنم میلرزه.... شاید... اگه یکی از اعضای خونواده خودم باشه کاری بکنم براش
    اما اگه ناآشنا باشه...... نه نمیتونم... نمیتونم....... چون دیگه این زندگی .... نمیذاره که دل بکنم!!

    شایدم اره اهدا کنم.. کسی چه میدونه


    ممنون بحث زیبایی بود.. برایه لحظه هم که شده...


    بدنبال جبران نامهربانی ها نباش
    زندگی برمدار عکس العمل ها پیش میرود
    بگذار دنیا کار خودش رابکند
    دلهای سخت وسنگی
    دردناکتر میشکنند
    به همین سادگی
    ...


  4. #4

    تاریخ عضویت
    Aug 2010
    محل سکونت
    مرند
    سن
    30
    نوشته ها
    7,595

    میزان امتیاز
    16

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط palang نمایش پست ها
    سلام
    یک جورایی بحث شعاری هست به نظر من
    چون هممون در حد شعار دادن بلدیم که بگیم بله 100% حتما اگه یکی اعضا خانواده این مورد براش پیش بیاد حتما این کارو میکنیم
    و حتی اگه فامیل باشن سعی میکنیم که راضیشون کنیم که این کارو بکنن
    در حد شعار هممون بلدیم

    خب من همین اول ریاکاری رو انجام بدم
    من فرم اهدای عضو رو پر کردم و فرستادم

    اما اگر واقعی بخوایم تفکر کنیم و بریم داخل موضوع میبینیم خیلی سخت هست یکی از عزیزانت رو که تا روز قبلش با هم در حال صحبت بودید
    امروز باید حکم به اهدای اعضاش بدید
    یعنی یک مسیر یک طرفه رو اومدید و الان رسیدید سر یک دوراهی!
    اهدا کردن و اهدا نکردن
    خیلی سخت خواهد بود
    و تصمیم گیری در این زمان بسیار سخت خواهد بود
    خدا نکنه کسی در این موقعیت قرار بگیره بسیار سخت هست
    ولی امیدوارم همه ما رضایت به ادامه زندگی چندین نفر در این مواقع بدیم

    ممنون برای بحث هفته ای که راه انداختید
    یک مورد رو حالا که شما اشاره کردید بهتر هست من اینجا اشاره کنم، من یادم هست چند سال پیش که کارت اهداء عضو گرفتم با دیدنش چند نفز از اطرافیانم راغب شدند که اونها هم این در یک چنین حرکتی ثبت نام کنند و کارت اهداء بگیرند، منتها متأسفانه بعد از ثبت نامشون هنوز که هنوز هست کارتی براشون صادر نشده و این خیلی برام جالب هست که حتی با وجود متقاضیانی که در کشور ما هم تعدادشون نسبت به کشور های پیشرفته کم هست یک کارت ساده صادر نمیشه.

    نقل قول نوشته اصلی توسط Mrs zahra نمایش پست ها
    سلام
    موضوع بحث....
    موضوعش ادمو خشک میکنه! چه برسه که روزی بخوایم اهدااااا... اعضای بدنمونو اهدا کنیم.
    وقتی تو فیلم ها و... ادمایی رو میبینیم که اعضاشونو اهدا میکنن ناخداگاه تو افکارمون ، برامون کار ساده و قابل حل و درک و.... هستش!
    الان نمیتونم بگم که اره
    کاری نیس برام! میرم فرمشو پر میکنمو..... خلاص!
    الان دارم اون روزایی رو میبینم که غرق زندگیم..... زندگی که برام زیباست.. همه چی روبه راهه...... آییییییییییی خدا....
    خب الان چی؟ الانم میتونم به اهدا فکر کنم؟؟؟ نه تنم میلرزه.... شاید... اگه یکی از اعضای خونواده خودم باشه کاری بکنم براش
    اما اگه ناآشنا باشه...... نه نمیتونم... نمیتونم....... چون دیگه این زندگی .... نمیذاره که دل بکنم!!
    شایدم اره اهدا کنم.. کسی چه میدونه
    ممنون بحث زیبایی بود.. برایه لحظه هم که شده...
    زهرا خانم نظر من کمی با نظر شما متفاوت هست. به نظر بنده فردی که دچار مرگ مغزی میشه مسلماً فرد مرده ای محسوب میشه منتها به نظر من همیشه باید از جنبه های مقابل هم چنین موضوعاتی رو تجسم کنیم و بهشون فکر کنیم.
    اینکه نام نیکی و کار پسندیده ای بعد از مرگ ما ازمون برجا بمونه خودش یک موقعیت ویژه ای هست که من فکر میکنم موقعیتش برای هر کسی هم فراهم نمیشه، شخصاً این نوع مرگ رو در کنار مرگی که برای وطن باشه بهترین نوع مرگ میدونم که باعث سعادت هست.
    موردی بعدی اینکه اگر خدای نکرده برای یکی از بستگان و اعضای خانواده ی ما بیماری پیش بیاد که زندگیش وابسطه ی به دریافت عضو از یک فرد دیگه باشه آیا اون وقت نظرمون در رابطه با اهداء عضو و کسانی که مرگ مغزی میشند و اعضاء اونها اهداء نمیشه عوض نمیشه؟!
    دوران خوش آن بود که با دوست بسر شد *** باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود
    *------------------------*
    لطفاً و خواهشاً از طرح سوالات اختصاصی در چت باکس و پیام خصوصی خودداری کنید!


  5. #5

    تاریخ عضویت
    Sep 2011
    سن
    29
    نوشته ها
    6,470

    میزان امتیاز
    12

    پیش فرض



    آیا حاضر هستید پس از مرگ مغزیتون اعضای بدنتون اهدا بشه؟!


    حاضرم ولی تا حدی که به زیبایی ظاهریم آسیبی نرسه مثلا اگر به پوست نیاز هست از پوست صورتم برندارند.



    و اما اگر عزیزی رو داشته باشید که خدای نکرده دچار مرگ مغزی شده باشه آیا حاضر به قبول اهدای اعضای بدنش هستید؟!

    اگه بدونم خودش واقعا راضیه حاضرم. ولی اگه بدونم خودش راضی نیست یا با توجه به شناختی که ازش دارم فقط ادعاشو داشته نه اهدا نمی کنم.

    به نام خداوند رحمتگر مهربان
    و معبود ديگری را با خدا مخوان كه هيچ معبودی جز او نيست
    همه چيز جز ذات پاک او فانی می‏شود
    حاكميت از آن اوست و همه به سوی او بازمی گرديد
    ﴿۸۸﴾
    سوره قصص

  6. #6

    تاریخ عضویت
    Jan 2013
    سن
    21
    نوشته ها
    4,432

    میزان امتیاز
    14

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط Ali Ahmadzadeh نمایش پست ها

    زهرا خانم نظر من کمی با نظر شما متفاوت هست. به نظر بنده فردی که دچار مرگ مغزی میشه مسلماً فرد مرده ای محسوب میشه منتها به نظر من همیشه باید از جنبه های مقابل هم چنین موضوعاتی رو تجسم کنیم و بهشون فکر کنیم.
    اینکه نام نیکی و کار پسندیده ای بعد از مرگ ما ازمون برجا بمونه خودش یک موقعیت ویژه ای هست که من فکر میکنم موقعیتش برای هر کسی هم فراهم نمیشه، شخصاً این نوع مرگ رو در کنار مرگی که برای وطن باشه بهترین نوع مرگ میدونم که باعث سعادت هست.
    موردی بعدی اینکه اگر خدای نکرده برای یکی از بستگان و اعضای خانواده ی ما بیماری پیش بیاد که زندگیش وابسطه ی به دریافت عضو از یک فرد دیگه باشه آیا اون وقت نظرمون در رابطه با اهداء عضو و کسانی که مرگ مغزی میشند و اعضاء اونها اهداء نمیشه عوض نمیشه؟!
    سلام علی اقا
    نه ببینید منظور منو متوجه نشدید!
    خب بله من خودم خیلی دوس دارم از اون کارت های اهداء عضو داشته باشم
    مسلما بنده هم راضی هستم بعد اینکه اتفاقی برام افتاد! به قول شما! مرگ مغزی شدم، خب اعضاء بدنمو اهدا کنم!
    من درباره زمانی صحبت کردم که هیچ مشکل و... نداشتم!! { چی گفتم :) }
    خب الان چطوری بگم منظورمو..
    خب بله اگه چنین اتفاقی برا خانواده خود ادم بیوفته، خب خب کمکش میکنیم


    بدنبال جبران نامهربانی ها نباش
    زندگی برمدار عکس العمل ها پیش میرود
    بگذار دنیا کار خودش رابکند
    دلهای سخت وسنگی
    دردناکتر میشکنند
    به همین سادگی
    ...


  7. #7

    تاریخ عضویت
    Mar 2013
    نوشته ها
    129

    میزان امتیاز
    0

    پیش فرض

    خب وقتی من تو این دنیا نیستم و تن خاکی به کار من نمیاد چرا با اهداش رنج یه بنده خدا رو کم نکنم
    رنجی که هم ممکنه مال اون باشه هم خونوادش
    واقعا وقتی آدم بهش فکر میکنه خیلیم لذتبخشه
    لذت کمک به یه هم نوع
    لذت التیام درد یک انسان
    در مورد خانواده هم من موافقم منتها نظر خودش و بقیه هم خیلی مهمه
    در هر صورت نظر من کاملا مثبته
    اگر تنهاترین تنها شوم بازم خدا هست...

  8. #8

    تاریخ عضویت
    Jun 2013
    سن
    21
    نوشته ها
    3,283

    میزان امتیاز
    23

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط Ali Ahmadzadeh نمایش پست ها
    همه ی ماها در واقع مغز های کوچکی هستیم که در بین دیوار های سفت و سختی به اسم جمجمه قرار گرفتیم و چشم ها و دست ها و پاها و سایر اعضای بدنمون ابزار هایی هستند که در اختیار ما قرار گرفتند جهت اینکه این مغز های کوچک و متفکر بتونند نیاز های خودشون رو رفع کنند. این مغز های کوچک محصور در جمجمه از طریق چشم ها محیط پیرامون خودشون رو می بینند، از طریق پاها خودشون رو جابجا میکنندو... .
    تا به حال از این زاویه به موضوع نگاه کرده بودید؟!
    اصلاً دلم نمی خواد از این زاویه به این موضوع نگاه کنم!
    چون اگه قرار باشه اینجوری به اهداء عضو نگاه کنیم که دیگه نیازی به راه انداختنِ این بحث نیست و اصلاً با این زاویه نگاه کردن، اهداء عضو رو خیلی کارِ آسونی می کنه و اصلاً سختی ای نداره!
    چرا؟!
    چون از این زاویه نگاه کردن میشه مثلِ این که ما یه ماشینِ از رده خارج داشته باشیم و حالا بخوایم اون رو اوراق کنیم!
    اگه ما فقط یه مغز کوچیک هستیم و بدنمون ابزار، بعد از، از کار افتادنِ مغز دیگه نوبت به استفاده ی بهینه از ابزارهایی می رسه که داریم ولی دیگه به دردمون نمی خورن!(پیچ شد!)
    از این زاویه نگاه کردن درکِ مطلب رو آسون تر میکنه ولی دیگه خیلی زیادی آسونش میکنه!
    این نظرِ من هستش حالا درست یا غلط...

    اما، حتماً این رو خیلی از ما ها شنیدیم که نجات دادن یک انسان مثلِ نجات دادنِ کلِ انسان های دنیاست؛ خب وقتی با اهداء عضو چهار یا پنج انسان نجات پیدا کنن میشه چهار یا پنج برابرِ انسان های رویِ کره ی زمین!
    با این وجود گمون نکنم کسی باشه بگه اهداء عضو خوب نیست.
    تقریباً همه ی ما تویِ جهانِ آرمانیِ خودمون اهداء عضو رو کاری بسیار خوب می دونیم و حاضریم در صورت مرگ مغزی شدنِ خودمون یا اعضای خانوادمون(البته خدایی نکرده) اهداء عضو رو انجام بدیم و مطمئناً منم از این قضیه مستثنا نیستم!
    اما حالا وقتی مرگ مغزی و اهداء عضو از جهانِ آرمانیمون فراتر بره و در واقعیت اتفاق بیوفته بنا به بعضی مسائلی، جهانِ آرمانیمون رو فراموش می کنیم و شاید جرأتِ اهداء عضو رو پیدا نکنیم!(باز پیچ شد!)
    پس جوابِ من به سوالاتی که طرح کردین با توجه به توضیحاتی که دادم اینه:
    نظرم نسبت به اهداء عضو اینه که خیلی هوس برانگیزانه اس!
    اگه مرگِ مغزیِ من بتونه چهار یا پنج نفر رو نجات بده و ثواب و خوبیِ این کار برابر نجات دادنِ چند میلیارد انسان باشه نمی تونم از این همه خیر و خوبی که اهداء عضو داره حداقل نسبت به خودم بگذرم!
    اما اگه یکی از عزیزانم دچارِ مرگِ مغزی بشه احتمالاً من هم جهانِ آرمانیِ خودم رو فراموش می کنم!
    ویرایش توسط TAHEREH : 21-10-2013 در ساعت 11:10 AM



  9. #9

    تاریخ عضویت
    Aug 2010
    محل سکونت
    مرند
    سن
    30
    نوشته ها
    7,595

    میزان امتیاز
    16

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط *TAHEREH BANOO* نمایش پست ها

    اصلاً دلم نمی خواد از این زاویه به این موضوع نگاه کنم!
    چون اگه قرار باشه اینجوری به اهداء عضو نگاه کنیم که دیگه نیازی به راه انداختنِ این بحث نیست و اصلاً با این زاویه نگاه کردن، اهداء عضو رو خیلی کارِ آسونی می کنه و اصلاً سختی ای نداره!
    چرا؟!
    چون از این زاویه نگاه کردن میشه مثلِ این که ما یه ماشینِ از رده خارج داشته باشیم و حالا بخوایم اون رو اوراق کنیم!
    اگه ما فقط یه مغز کوچیک هستیم و بدنمون ابزار، بعد از، از کار افتادنِ مغز دیگه نوبت به استفاده ی بهینه از ابزارهایی می رسه که داریم ولی دیگه به دردمون نمی خورن!(پیچ شد!)
    از این زاویه نگاه کردن درکِ مطلب رو آسون تر میکنه ولی دیگه خیلی زیادی آسونش میکنه!
    این نظرِ من هستش حالا درست یا غلط...

    اما، حتماً این رو خیلی از ما ها شنیدیم که نجات دادن یک انسان مثلِ نجات دادنِ کلِ انسان های دنیاست؛ خب وقتی با اهداء عضو چهار یا پنج انسان نجات پیدا کنن میشه چهار یا پنج برابرِ انسان های رویِ کره ی زمین!
    با این وجود گمون نکنم کسی باشه بگه اهداء عضو خوب نیست.
    تقریباً همه ی ما تویِ جهانِ آرمانیِ خودمون اهداء عضو رو کاری بسیار خوب می دونیم و حاضریم در صورت مرگ مغزی شدنِ خودمون یا اعضای خانوادمون(البته خدایی نکرده) اهداء عضو رو انجام بدیم و مطمئناً منم از این قضیه مستثنا نیستم!
    اما حالا وقتی مرگ مغزی و اهداء عضو از جهانِ آرمانیمون فراتر بره و در واقعیت اتفاق بیوفته بنا به بعضی مسائلی، جهانِ آرمانیمون رو فراموش می کنیم و شاید جرأتِ اهداء عضو رو پیدا نکنیم!(باز پیچ شد!)
    پس جوابِ من به سوالاتی که طرح کردین با توجه به توضیحاتی که دادم اینه:
    نظرم نسبت به اهداء عضو اینه که خیلی هوس برانگیزانه اس!
    اگه مرگِ مغزیِ من بتونه چهار یا پنج نفر رو نجات بده و ثواب و خوبیِ این کار برابر نجات دادنِ چند میلیارد انسان باشه نمی تونم از این همه خیر و خوبی که اهداء عضو داره حداقل نسبت به خودم بگذرم!
    اما اگه یکی از عزیزانم دچارِ مرگِ مغزی بشه احتمالاً من هم جهانِ آرمانیِ خودم رو فراموش می کنم!
    نمیخوام از بحث دور بشیم منتها باور کنید ماها مغز هستیم و بقیه اعضای بدنمون ابزارهای تحت کنترل ما! لذتی هم که از اعضای بدنمون مثل زبان (طعم) و چشم (دیدن یک منظره ی زیبا) و... میریم همگی توسط مغز درک میشند.
    همین هست که اگر کسی مغزش دچار مرگ بشه دیگه کار تمام اعضای بدنش تمام هست منتها اگر دستش یا پاش و... رو از دست بده میتونه ادامه بده منتها ابزارهای تحت اختیار ما (مغز ها) کمتر میشه و محدود.
    بگذریم...
    در رابطه با اهداء عضو اعضای خانواده باهاتون موافقم. برای خود بنده هم هرچند که آرزوی خودم مرگ مفید و چنین برای خودم هست منتها سخت هست چنین تصمیمی رو برای اعضای خانواده گرفتن مگر اینکه خود فرد در زمان سلامتیش این رو گفته و ازم خواسته باشه اونوقت نه تنها سخت نیست بلکه باعث التیامم هم خواهد بود. و این حرفم یک نکته ی ظریف و حساسی درش نهفته هست...
    دوران خوش آن بود که با دوست بسر شد *** باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود
    *------------------------*
    لطفاً و خواهشاً از طرح سوالات اختصاصی در چت باکس و پیام خصوصی خودداری کنید!


  10. #10

    تاریخ عضویت
    Aug 2010
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    9,819

    میزان امتیاز
    17

    پیش فرض

    باتشکر از راه اندازی چنین بحثهای مفید و با ارزش .
    زندگی یعنی طی شدن مسیر تولد تا مرگ
    به دوستی گفتم من قبرم را چندین سال قبل خریده ام. با وحشت نگاهم کرد و لرزید.متوجه شدم که ترسید.
    زنده ماندن و زندگی کردن واقعا شیرین است و تک تک انسانها فکر میکنند تنها فردی هستند که مرگ برایشان وجود ندارد. اصولا به مرگ فکر نمیکنند.این افراد را سخت می شود راضی به اهدا عضوکرد.
    وقتی مغز از کار می افتد دیگر اندامها نمی توانند فعالیت خود را داشته باشند و در نهایت کم کم از بین رفته و مرگ فرا می رسد. در این زمان فرد نه زنده است و نه اینکه می تواند زنده بماند و هیچ دردی هم ندارد. ولی همیشه در فکر این است که نکند دوباره زنده شود.بهمین جهت از اهدا کردن ابا دارد.
    عزیزان دقیقا مطالعه فرمائید که وقتی سکته مغزی صورت میگیرد عملا شخص مرده است . چه بهتر خود و یا افراد خانواده به این موضوع پی ببرند که اگر اندامی از عزیزانشان در بدن شخص دیگری هست با دیدن آن فرد می توانند عزیزان خود را دائم مجسم کند که اندامش در بدن فرد دیگری هست و اصولا یعنی زنده است.
    من برای خودم و خانواده ام و نزدیکان کاملا موافقم . در یکی از انجمنها امضای من لینک زیر است.

    نفس جاوید


    (لینک تبلیغی نیست.)
    خدایا با هم بزرگیت در قلب کوچک من جای داری.

صفحه 1 از 3 123 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  

سایت ایران انجمن در تاریخ 1389/8/10 راه اندازی شد و با تلاش گروهی مؤسسان خود، شروع به فعالیت نمود. هدف ما همواره تولید مطلوب و با کیفیت محتوا و ارائه ی خدمات مطلوب و شایسته به کاربران محترم می باشد.

طراحی شده توسط : ایران انجمن