------
فرض کنید که هارد دیسک شما یک قفسه بزرگ برای ذخیره فایل هاست.که شامل میلیون ها کشوئه. و هر کشو فقط مقدار خاصی از اطلاعات رو می تونی ذخیره کنه.بنابراین فایل هایی که حجمشون بزرگ تر از اندازه ی یک کشو باشه باید شکسته بشن.
بعضی فایل ها اونقدر بزرگن که نیاز به هزاران کشو داره.و البته دسترسی به این فایل ها وقتی توی کشوهای پشت سرهم ذخیره شده باشه آسون و راحته.
حالا فرض کنید که شما صاحب این قفسه هستید ولی فرصت مراقبت از اونو ندارید.و می خواید یکی رو برای این کار استخدام کنید.دو نفر برای استخدام میان پیش شما.یه آقا و یه خانم.
روش آقاهه به این شکله:
هر موقع فایلی حذف می شه کشو رو خالی می کنه.فایل های جدید رو به بخش های کوچک (به اندازه ی کشو)می شکنه و بصورت تصادفی هر تیکه رو توی اولین کشوی خالی پیدا شده قرار می ده.حالا موقع برگوندن فایل باید کلی نیروی جدید استخدام کنید تا فایل ها رو از کشوهای مختلف پیدا کنن و سرهم وصلش کنن(مترجم: جابجایی های متوالی هد)
خانمه روش متفاوتی داره:
آمار همه کشو خالی ها رو داره(روی برگه یادداشت می کنه).وقتی فایل جدیدی قراره نوشته بشه می گرده دنبال به یک سری کشوی خالی پشت سرهم به اندازه فایله.و فایل رو اونجا می نویسه.توی این روش قفسه فایل های ما همیشه مرتبه و به همین خاطره که خوندنش ش هم سریعه.

بدون شک شما باید خانومه رو استخدام کنید.(البته مشخصه که خانم ها با سلیقه ترن:)) )
بله.ویندوز از روش آقاهه استفاده می کنه.و لینوکس از روش خانومه
هر چی بیشتر با ویندوز فایل بریزید.خوندن فایل جدیدها کندتر می شه.
هر چی با لینوکس فایل بریزید.سرعت خوندن فایل جدیدا مثه اولین فایل زیاده.
انتخاب با شماست.