سلام به همه
امروز پنج شنبه 1390/11/27
امروز روز چهلم همسایمون بود
پیرمردی که چند تا پست قبلی روز فوتش رو نوشته بودم ...
باورم نمیشه که 40 روز از عمرمون گذشته
داشتم به ساعت نگاه میکردم
دیدم عقربه ثانیه شمار داره بی رحمانه حرکت میکنه !اره این عمره که میگزره و خاطرات برا ادم مثل یه عکس تو ذهنمون میمونه !
مثل مراسم تدفین فقط صدای گریه یه نفر بود که به گوش میرسید..!
پیر زنی که رفیق تنهاییش رو از دست داده بود ....
خیلی سخته که ادم کسی رو نداشته باشه که براش دلتنگ بشن!!
این گل رو تقدیم میکنم به تمام همسران وفادار
یه بار یکی بهم گفت خاک سردی میاره....راست میگفت بعد 40 روز بیشتر کسایی که اونجا وایساده بودن صرفا جهت امضاء کردن دفتر حضور و غیاب بود تا اظهار همدریدی...!
البته من خودم شخصا به این که میکن درک میکنم و میفهمم اعتقادی ندارم .چون هیش کی نمیتونه عمق غم دیگری رو بفهمه.....و این حرفها یه جور تسکین دادن و حفظ ظاهر هستش
ولی خب از یه طرف هم نگاه کنی مبینی زندگی اونقدر دردسر داره که دیگه آدم بعضی وقت هاا خودش رو هم فراموش میکنه چه برسه به......
بگذریم این
حاج اسماعیل هم رفت تو خاطرات..دستشم هم از دنیا کوتاه ...
از خدای متعال امرزش روح تمام رفته گان رو خواستارم
در کل امروز روز بی حسی بود.. هوا هم یه جور دلگیر بود....
ولی فردا ...
فردا یه روز دیگه از روز های خدای مهربونه ...
به امید فردایی بهتر برای تمام عزیزان ایران انجمن