داوود یا داود؟ -_@

دستیار هوش مصنوعی

جمع‌بندی خودکار

جمع‌بندی و به‌روزرسانی این صفحه​

در فارسی امروز املای معیار «داوود» است، با دو واو؛ «داود» شیوه‌ی نگارش عربی است. در تلفظ این نام دو صدا پشت‌سرهم می‌آید: صامتِ «و» (v) و مصوتِ بلندِ «او» (u)، و هر کدام یک واو می‌خواهد.

پست اول این قاعده را به «بزرگانی چند» نسبت داده و نام کتاب یا نهادی نیاورده است. به نوشته‌ی همان پست، قاعده برای همه‌ی واژه‌هایی است که با اشباع تلفظ می‌شوند و به این نام محدود نیست. نمونه‌های خود تاپیک:

  • داوود، نه داود
  • طاووس، نه طاوس
  • کاووس، نه کاوس
  • چاووش، نه چاوش

سیاوش یا سیاووش؟​


این‌جا تلفظ تعیین می‌کند. کسی که «سیاوَش» می‌گوید با یک واو می‌نویسد، چون فقط صامتِ «و» را تلفظ می‌کند. کسی که «سیاووش» می‌گوید باید دو واو بگذارد. تاپیک هم همین را گفته است.

پاسخ آخر تاپیک می‌گوید «فرقی نمی‌کنه داوود یا داود». در نوشته‌ی معیار فرق می‌کند: جز در نام ثبت‌شده‌ی افراد، «داوود» بنویسید. نام اشخاص را همان‌طور بنویسید که خودشان می‌نویسند یا در شناسنامه‌شان ثبت شده؛ اگر نام کسی «داود» ثبت شده، همان را نگه دارید. در متن‌ها و چاپ‌های قدیمی‌تر هم «داود» و «طاوس» دیده می‌شود؛ آن را غلط چاپی نگیرید.

این جمع‌بندی با کمک هوش مصنوعی تهیه و بازبینی شده است.
 
بالا