مطالب زیر هم بسیار مفید و جالب هستند که منبعش وبلاگ استاد جناب آقای پرنو هست:
شاخصهای ترمودینامیکی جو
نمودار نیمرخ قایم جو
دو ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺤﻠﻲ و ﺟﺒﻬﻪاي از ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺆﺛﺮ در اﻳﺠﺎدﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري هستند .ﻫﺮﮔﺎه ﺗﻮده ﻫﻮاي ﻣﺮﻃﻮب روي زﻣﻴﻨﻲ ﻛﻪ دﻣﺎﻳﺶاز ﺗﻮده ﻫﻮايﻣﺬﻛﻮر ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺖ،ﺣﺮﻛﺖﻛﻨﺪ،ﺿﻤﻦ ﻋﺒﻮر از روي زﻣﻴﻦ ﮔﺮم، ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ از زﻳﺮ ﮔﺮم ﻣﻲﺷﻮد. اﻳﻦ ﺗﻮده ﻫﻤﺎنﻃﻮرﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﺧﻮد اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﺪ ﮔﺮمتر و ﻃﺒﻌﺎ ﺳﺒﻚﺗﺮ ﻣﻲﺷﻮد و در اﺛﺮ ﻛﺎﻫﺶ ﭼﮕﺎﻟﻲ ﺑﺎﻻ ﻣﻲرود و ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻮدهﻫﺎي ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻣﻲدﻫﺪ. اﻳﻦ ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري ﻣﻮﺟﺐ ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ رﻃﻮﺑﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﻻيﺳﻄﺢ زﻣﻴﻦ اﻧﺘﻘﺎلﻳﺎﺑﺪ. ﺑﺪﻳﻦﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﺗﻮده ﻣﺮﻃﻮب ﻫﻮا، اﺑﺮ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲﺷﻮد و ﭼﻮن در ﻫﺮ ارﺗﻔﺎﻋﻲﺗﻮده ﻫﻮاي ﺑﺎﻻروﻧﺪه ﻧﺴﺒﺖﺑﻪ ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاﻓﺶ گرمتر اﺳﺖ،ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ در ﺣﺎل اﻓﺰاﻳﺶ اﺳﺖﺑﻪ اوجﮔﻴﺮي ﺧﻮد اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﺪ و اﺑﺮﻫﺎي ﺗﻮﻓﺎﻧﻲ را اﻳﺠﺎد ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي ارزﻳﺎﺑﻲ ﭘﺎﻳﺪاري ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري ﻣﻌﺮوف اﻧﺪ، رواﺑﻄﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ آﻧﻬﺎ ﻣﻲﺗﻮان،ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري ﻫﻤﺮﻓﺘﻲ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﻮ را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد. اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎ در ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎي ﻫﻤﺮﻓﺘﻲ ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲروﻧﺪ و ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻧﻤﻮدارﻫﺎي ﺗﺮﻣﻮدﻳﻨﺎﻣﻴﻜﻲ و دادهﻫﺎي رادﻳﻮ ﺳﻮﻧﺪ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ.ﻳﻜﻲ از زﻣﻴﻨﻪﻫﺎي ﻫﻮاﺷﻨﺎﺳﻲ، ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ ﺑﺎرشﻫﺎي ﻫﻤﺮﻓﺘﻲ در اﺛﺮ ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري اﺳﺖ.ﺗﻮﻓﺎنﻫﺎي ﺗﻨﺪري ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در ﻛﻤﺘﺮ از ﺑﻴﺴﺖ دﻗﻴﻘﻪ ﺷﻜﻞ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ و اﺛﺮات ﻣﺨﺮﺑﻲ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.اﻳﻦﮔﻮﻧﻪﺗﻮﻓﺎنﻫﺎﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺎ ﺗﮕﺮگﻫﺎي ﺑﺰرگ، ﺑﺎرانﻫﺎي ﺳﻨﮕﻴﻦ،رعدو برقهای ﻣﺮﮔﺒﺎر، ﺑﺎدﻫﺎ و ﻳﺎ ﺗﻮﻓﻨﺪﻫﺎي ﻣﺨﺮب ﻫﻤﺮاه ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻫﻮاﺷﻨﺎﺳﺎن ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﻲ ﺟﻮ در ﻣﺪت زﻣﺎن ﺷﻜﻞﮔﻴﺮي ﺗﻮﻓﺎنﻫﺎي ﺗﻨﺪري، ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎﻳﻲ را ﺑﻪدﺳﺖ آورده اﻧﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮدن ﻳﺎ ﻧﺒﻮدن ﺷﺮاﻳﻂ ﺑﺮاي ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺗﻮﻓﺎن و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري ﺟﻮ و ﻳﺎ اﺣﺘﻤﺎل ﻫﻤﺮﻓﺖ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ. ﻫﻮاي ﺳﺮدﺗﺮازﻫﺎي ﺑﺎﻻ، ﻫﻮاي ﮔﺮم ﺗﺮازﻫﺎي ﭘﺎﻳﻴﻦ و ﻓﺮاواﻧﻲ رﻃﻮﺑﺖ،ﻫﻤﮕﻲ از ﻋﻮاﻣﻞ ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري ﺟﻮاﺳﺖ.ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭼﺮﺧﺶ ﺑﺎد ﺑﺎ ارﺗﻔﺎع ﻧﻴﺰ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ در ﺷﺪت ﺗﻮﻓﺎﻧﻬﺎ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺎشند.از ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي ارزﻳﺎﺑﻲ ﭘﺎﻳﺪاري ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎيﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري ﻣﻌﺮوف اﻧﺪ، ﻣﻲﺗﻮان در ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ اﺣﺘﻤﺎل ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﻤﺮﻓﺘﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد.اﻳﻦ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖدر ﻣﺤﺪوده رﮔﺒﺎر ﺑﺎراﻧﻲدرﻳﻚﺗﻮﻓﺎنﺗﻨﺪريﺑﺎ ﺷﺪتﻫﺎيﻣﺘﻔﺎوتﻳﺎﺗﻮﻓﺎنﻫﺎي ﺗﻨﺪريﺣﺎﺻﻞازﻳﻚﺗﻮﻓﻨﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ ﺑﺮاي ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎيﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري وﺟﻮددارد.ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﺤﻘﻘﺎن ﻧﺸﺎنداده اﻧﺪ ﻛﻪدﻟﻴﻞاﻧﺘﺨﺎب اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎ ﺑﺮاي ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ ﻫﻤﺮﻓﺖ ﻳﺎ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ ﻣﻘﺪار ﺑﺎرش ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻣﺤﻞ ﻣﻮردﺑﺮرﺳﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲﻛﻨﺪ. در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎ و ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎيﻓﺮاواﻧﻲ درﺑﺎره ﺑﺮرﺳﻲ ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري و ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎي ﻫﻤﺮﻓﺘﻲ وﺟﻮد دارد.ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﻣﺘﺪاول وﺟﻮد دارد ﻛﻪ در ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎي ﻫﻤﺮﻓﺘﻲ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ.در اداﻣﻪ،ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺑﺮﺧﻲ از این ﺷﺎﺧﺺﻫﺎ ﻣﻲﭘﺮدازﻳﻢ.
1.آبﻗﺎﺑﻞبارش ابر(pwc):مقدارآبﭼﮕﺎﻟﻴﺪه ﺷﺪه ﻣﻮﺟﻮد در ﻳﻚﺳﺘﻮن ﻫﻮايﻧﻤﻨﺎك،آب ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎرش ﻧﺎﻣﻴﺪه و ﺑﺮﺣﺴﺐﺳﺎﻧﺘﻲﻣﺘﺮ ﻳﺎ ﻣﻴﻠﻲﻣﺘﺮ ﺑﻴﺎن ﻣﻲﺷﻮد.در واﻗﻊ آب ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎرش ﺑﻪﺻﻮرت ﺟﺮم ﺑﺨﺎر آبﻣﻮﺟﻮد در ﺳﺘﻮﻧﻲ از ﻫﻮا ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﻣﻘﻄﻊ معین از ﺳﻄﺢ زﻣﻴﻦ ﺗﺎاﻧﺘﻬﺎي ﺗﺮوﭘﻮﺳﻔﺮ ﻳﺎ ﺑﻴﻦ ﻫﺮدو ﺳﻄﺢ ﻓﺸﺎري دﻟﺨﻮاه در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮد. وقتی مقدار آب قابل بارش بیشتر باشد.مقدار رطوبت در جو بیشتر است ودر نتیجه پتانسیل بیشتری برای بارش شدید وجود دارد.
اگرمقدار کمتر یا 10=pw باشد. مقدار رطوبت خیلی کم است.
اگر مقدار 40 تا 30= pw باشد. مقدار رطوبت متوسط است.
اگر مقداربیشتر یا 50=pw باشد. مقدار رطوبت خیلی زیاد است.
2.ﺷﺎﺧﺺ ﺷﻮﻟﺘﺮ (showalter index) (SI):اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﻳﻜﻲ از ﻗﺪﻳﻤﻲﺗﺮﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﻮﻟﺘﺮ در 1953 ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﺮده اﺳﺖ. اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ، ﭘﺎﻳﺪاري ﻛﻠﻲ را ﺑﺮاي ﺗﻮدهﻫﺎي ﻫﻮا ﺑﻴﺎنﻣﻲﻛﻨﺪ و اﻣﻜﺎن ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري را ﺑﻴﻦ ﺗﺮازﻫﺎي 850 ﺗﺎ500ﻣﻴﻠﻲﺑﺎري اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﻣﻲﻛﻨﺪ.اﻣﺎ اﮔﺮ رﻃﻮﺑﺖ در ﺗﺮازﻫﺎيﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮ از 850 ﻣﻴﻠﻲﺑﺎري ﻗﺮار داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻳﺎ زﻣﺎﻧﻲﻛﻪ ﻣﺮز ﺟﺒﻬﻪ ﻳﺎ واروﻧﮕﻲ ﻗﻮي دﻣﺎ ﺑﻴﻦ ﻻﻳﻪ ﻫﺎي 850 ﺗﺎ500ﻣﻴﻠﻲﺑﺎري وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪﻧﻤﺎﻳﺎﻧﮕﺮ ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري ﺑﺎﺷﺪ. اﮔﺮ SI ﺑﻴﺸﺘﺮ از(4+)ﺑﺎﺷﺪ اﺑﺮﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎﺳﺎﺧﺘﺎر ﻛﻮﻣﻪاي ﺑﺎرا ﺷﻜﻞ ﻧﻤﻲﮔﻴﺮﻧﺪ اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣﻘﺪارSI از (4+) ﻛﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ رﮔﺒﺎرﻫﺎ و ﺗﻮﻓﺎن ﺗﻨﺪري ﺑﻴﺸﺘﺮي رويﻣﻲدهد.SI ﻣﻨﻔﻲﺗﺮ ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري ﻗﻮيﺗﺮ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﻨﺎوري ﺑﻴﺸﺘﺮ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﻮد ﺑﺴﺘﻪهوا ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﻨﺪ.
اگر SI>3 باشد. بارش همرفتی اتفاق نمی افتد.
اگر 3 تا1 =SI باشد. احتمال وقوع رگبار و گاهی رعدو برق وجود دارد.
اگر3-تا1=SI باشد. احتمال وقوع رعد و برق و توفان تندری زیاد است.
اگر3->SIباشد.شدت ناپایداری زیاد می شود.
3. ﺷﺎﺧﺺ (K index ) :اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﺳﺎده راﺟﺮج در1960 ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻛﺮده اﺳﺖ.ﻛﻪ از ﺳﻪ ﺗﺮاز ﻣﺸﺨﺺ700 ، 850 و 500 ﻣﻴﻠﻲﺑﺎر ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ آن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد.اﻣﻜﺎن ﺗﻮﻓﺎن ﺗﻨﺪري را ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ آﻫﻨﮓ ﻛﺎﻫﺶ دﻣﺎو ﻣﺤﺘﻮي رﻃﻮﺑﺘﻲ ﺟﻮ ﭘﺎﻳﻴﻦ و ﮔﺴﺘﺮش ﻗﺎﺋﻢ ﻻﻳﺔ ﻣﺮﻃﻮب اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. از اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺﻧﻤﻲﺗﻮان ﺑﺮاي ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ وﻗﻮع ﺗﻮﻓﺎن ﺗﻨﺪري ﺟﺒﻬﻪاي و ﺗﻮﻓﺎن ﺗﻨﺪري ﺷﺪﻳﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد.ﻣﻘﺎدﻳﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ از25 درﺟﺔﺳﻠﺴﻴﻮس ﺑﺮايK ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه رﮔﺒﺎر و ﻣﻘﺎدﻳﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ از30 درﺟﺔ ﺳﻠﺴﻴﻮس،ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه ﺗﻮﻓﺎن ﺗﻨﺪري اﺳﺖ.مقادیرمثبت و بزرگKنشان دهنده آهنگ کاهش دما با ارتفاع بین ترازهای 850 تا 500 میلی بار و میزان رطوبت در 850 میلی بار ونشان دهنده احتمال رخداد توفان تندری است. و مقادیر با علامت منفی نشان دهنده خشکی هوا درتراز 700 میلی باری است.
اگر مقدار k<15باشد. پتانسیل همرفتی بسیار کم و احتمال رعد و برق خیلی کم است.
اگر مقدار 25 تا15=K باشد. پتانسیل همرفتی در حد کم و احتمال رعد وبرق وجود دارد.
اگر مقدار39تا 26=Kباشد.پتانسیل همرفتی در حد متوسط و احتمال رعد و برق وجود دارد. .
اگر مقدار 40 <K باشد. پتانسیل همرفتی در حد زیاد و احتمال رعد وبرق نزدیک به 100درصد است.
4. اﻧﺮژي ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ در دﺳﺘﺮس ﻫﻤﺮﻓﺘﻲ (CAPE ):اﻳﻦﺷﺎﺧﺺ ﺣﺪاﻛﺜﺮ اﻧﺮژي ﺟﻨﺒﺸﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﺴﺘﻪ ﻫﻮاي ﻧﺎﭘﺎﻳﺪار را ﺻﺮفﻧﻈﺮ از اﺛﺮ ﺑﺨﺎر آب و آب ﭼﮕﺎﻟﻴﺪه ﺷﺪه درﺷﻨﺎوري،را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ.ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪون ﻣﺨﻠﻮط ﺷﺪن ﺑﺎ ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺎﻻ ﻣﻲرود و ﻓﻮرا باﻓﺸﺎر ﻣﺤﻠﻲ ﻣﺤﻴﻂ ﻣﻨﻄﺒﻖ ﻣﻲﺷﻮد.اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﻳﻜﻲ از ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي ﻋﻤﺪه ﺑﺮايﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲﻫﺎي ﻳﻚ ﻳﺎ دو روزه ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري و ﻓﻘﻂ ﻧﺸﺎندﻫﻨﺪه ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري اﺳﺖ و ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻋﺎﻣﻞ ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري را ﻣﺸﺨﺺ ﻛﻨﺪ.ﻣﻘﺎدﻳﺮ زﻳﺎد CAPE ﮔﻮﻳﺎي اﺧﺘﻼف ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻴﻦ دﻣﺎي ﻣﺤﻴﻂ و دﻣﺎي ﺑﺴﺘﻪ ﻫﻮاي ﺑﺎﻻروﻧﺪه اﺳﺖ.ﻫﺮ ﭼﻪ اﻳﻦ اﺧﺘﻼف ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻴﺮويﺷﻨﺎوري ﻗﻮيﺗﺮ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺘﺎب ﺑﺎﻻرو ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮاﻫﺪﺷﺪ. وﻗﺘﻲﻣﻘﺪارCAPEدرﮔﺴﺘﺮه (2000-3500)ژول بر کیلوگرم اﺳﺖ.اﺣﺘﻤﺎﻻﻣﻨﺎﺳﺐﺗﺮﻳﻦﻣﻮﻗﻌﻴﺖﺑﺮاي روﻳﺪادتوفان تندری اﺳﺖ،ﻫﻤﭽﻨﻴﻦﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻣﻘﺎدﻳﺮCAPE ﺑﺎ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي دﻳﮕﺮ ﻧﺎﭘﺎﻳﺪاري ﻳﺎ ﭼﻴﻨﺶ ﺑﺎد اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد،ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﺑﺮاي ﻧﺸﺎن دادن ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﻤﺮﻓﺘﻲ اﺳﺖ.
اگرمقدار1500-1= CAPEباشد.ناپایداری در حد متوسط است.
اگرمقدار2500- CAPE=1500باشد.ناپایداری درحد زیاد است.
اگرمقدار 2500 <CAPEباشد.ناپایداری در حد خیلی زیاد است.
5.شاخص صعود ( LIFTED INDEX ):مهمترین شاخص تجربی در بالاروی و صعود محسوب می شود.احتمال وقوع توفان به عبارت زیر است:
اگر مقدار4- تا 0= LIFTED باشد. ناپایداری در حد کم است.
اگر مقدار7- تا 4-=LIFTED باشد.ناپایداری در حد زیاد است.
اگر مقدار8- یا کمتر=LIFTEDباشد. ناپایداری در حد خیلی زیاد است.
توجه: هنگامیکه شاخص SI مثبت باشد و شاخص LIFTED منفی باشد. نشان دهنده ناپایدار بودن هوای سطح زمین و پایدار بودن هوای سطوح بالا است.اگر هر دو منفی باشند. نشان دهنده این است.که حالت ناپایداری عمیق در منطقه شکل گرفته است.و وقتی هر دو مثبت باشند. نشانه پایداری در سطح زمین و طبقات بالای جو می باشد.
توجه:شاخص SI که فاکتور شناوری در تراز 500میلی باری است.وشاخص K که آهنگ کاهش دما با ارتفاع بین ترازهای850 تا500 میلی باری و رطوبت در ترازهای پایین است.و مقدار شاخص CAPE که معرف میزان انرژی جنبشی بسته هوا است. تواما شاخصهای مناسبی برای پیش بینی ناپایداری همرفتی و بارش می باشند. ولی این شاخصها برای ناپایداریهای که دراثر جبهه ای وبرخورد دو توده هوا روی می دهند مناسب نیستند.زیرا این ناپایداری به علت بالاروی توده هوای گرم در اثربرخورد با توده هوای سرد روی می دهد.در واقع در اثر عبور جبهه از منطقه تغییرات دمایی شدید باعث می شود که شاخصهای شولتر و K و CAPEنتوانند به خوبی اینگونه ناپایداری را پیش بینی کنند. و فقط شاخص آب قابل بارش ابر(pwc ) در هنگام ناپایداریهای جبهه ای می تواند ناپایداری و میزان بارش را نشان دهد. البته مقادیر بالای K و CAPE همراه با مقادیر منفی شاخص شولتر نیز می توانند در پیش بینی ناپایداری و میزان بارش مفید باشند.در بکار بردن این شاخصهای ترمودینامیکی باید دقت زیادی شود.استفاده از یک شاخص بدون در نظر گرفتن عوامل دینامیکی و شرایط محیطی باعث تفسیر نادرست از شرایط جوی می شود.
شاخصهای (PWC ) و (CAPE)
شاخص ( K - INDEX )
شاخص ( SI )
شاخص ( LIFTED INDEX )