گزارش صعود به قله توچال 13-10-91 الی 15-10-91
گروه کوهنوردی توانا
تصاویر برنامه صعود به قله توچال
بنام خدا گزارش کامل صعود به قله توچال را که توسط دوست عزیزم آقا رضا زهتاب
نوشته شده بود دیدید
به تصاویر این صعود توجه کنید
من و زهتاب عزیز و قله دماوند در پشت سرمان
عکس نزدیک قله توچال گرفته شده
برای مشاهده بقیه تصاویر به آدرس زیر مراجعه فرمائید
http://www.summitpost.org/tochal-9112/images/p-832808
امیدوارم ثصاویر مورد توجه شما قرار گرفته باشد
نوشته شده در دوشنبه 1391/10/18ساعت 8:11 توسط جعفر شاهرودی| يک نظر |
گزارش صعود به قله توچال 13-10-91 الی 15-10-91
به نام خدا با درود و سلام
بعد چند سال تصمیم گرفتم مجددا صعود زمستانی به قله توچال (۳۹۶۲ متر) از یال جنوبی را تچربه کنیم قلهای که برای کوهنوردان، پایتخت کوههای ایران و برای بسیاری از تهرانیها آشنایی دیرین است.
سفر را از مشهد بوسیله قطار روز چهارشنبه 13- 10 – 91 ساعت 13:45 شروع کردیم سه تن از دوستان هم از قطار جا ماندند . با راهنمایی و تلاشی که انجام شد با تاکسی خودشان را به ایستگاه نیشابور رساندند که خود داستانی دارد .
ساعت 2:15 صبح پنجشنبه 14 -10-91 به ایستگاه راه آهن تهران رسیدیم . دو دستگاه ون کرایه کرده و در مسیر یکی از دوستان را که قبلا از مشهد برای ماموریت کاری تهران رفته بود سوار کرده و خودمان را به دربند رساندیم. در این محل یکی دیگر از دوستان همنوردمان بنام آقای محمدی از تهران به ما ملحق شد .
تصمیم گرفته شد جلوداری تیم بعهده همنورد خوبمان آقای سید جواد رضوی و عقبدار تیم بعهده آقای وحیدی باشد که از این دو بزرگوار بابت زحماتشون ممنونم .
از میدان سربند و از کنار مجسمه کوهنورد ساعت 3:35 صبح مسیر صعود را آغاز میکنیم.
برای شروع ۲ مسیر پیش رو داریم:
۱- مسیر کنار رودخانه یا روستای پس قلعه
۲- مسیر مستقیم به کوه
ما مسیر کنار رودخانه یا همان روستای پس قلعه صعودمان را آغاز می کنیم بعد از گذر از روستا در ادامه مسیر و گذشتن از قهوه خانهها و روستای پس قلعه اگر به سمت راست دره نگاهی بیاندازید منطقه بند یخچال را خواهید دید، که میعادگاه سنگنوردان است، این منطقه پوشیده از صخرههای بزرگ با اشکال گوناگون است ، سنگهای مختلفی با نامهای: مریم، اسپیلت، چکمه، شروین و… معروفترین این سنگها، سنگ مریم میباشد . هر چند طی مسیر در تاریکی شب بود و خیلی از مناظر چشم نواز را از دست دادیم و ناگفته هم نباشد که به علت همین تاریکی دو بار مسیر را اشتباه رفتیم ولی خیلی زود به مسیر اصلی برگشته و به راه خود ادامه دادیم .
برای استراحتی کوتاه در یکی از کافه ها توقف کردیم که یکی از دوستان بعلت ارتفاع زدگی با حمایت یک دیگر از همنوردان در آنجا ماندند که بعد استراحت نزدیک قله امیری به ما پیوستند .
پس از طی مسیر به کافه رجب و ابتدای دره شیرپلا میرسیم، از اینجای مسیر تا پناهگاه شیرپلا کلا” دره صخرهای میباشد و میبایست دقت فراوانی برای صعود انجام داد، در مسیر بر روی صخرهها طنابهایی نصب شده که کوهنوردان از آن برای امنیت بیشتر استفاده کنند، خوشبختانه این مسیر تا شیر پلا یخ زده نبود که احتیاج به کرامپون باشد . مسیر را ادامه داده و پا به دره زیبای شیرپلا مینهیم . بعد از عبور از مسیر صخرهای دره شیرپلا و (چشمه مریم) مسیر را ادامه میدهیم و پس از چند پیچ به آخرین کلبه یا کافه در مسیر پناهگاه شیرپلا میرسیم، کافه آبشار دوقلو.
صبحانه را در این محل صرف می کنیم .از کنار این کافه میتوان پناهگاه شیرپلا را به وضوح در روبروی خود و در ارتفاع بالاتر مشاهده کنید، بسمت پناهگاه شیرپلا حرکت میکنیم داخل جان پناه نمی شویم آب بر می داریم و بعلت یخزدگی مسیر کرامپون ها را بسته به سمت جان پناه امیری به سه راهی (شیرپلا، توچال، دره اوسون) میرسیم و مسیر را به سمت
توچال ادامه میدهیم. بعد از گذشت حدود یک ساعت و نیم به منطقه سیاه سنگ (چون این منطقه دارای سنگهای سیاهی میباشد
به آن سیاه سنگ میگویند) و جانپناه امیری نزدیک میشویم. (دوستان عزیز پناهگاه شیرپلا تا جانپناه امیری حدود ۲ ساعت زمان خواهد برد، و از مسیری با شیب تقریبا” ۳۰ تا ۴۰ درجه گذر خواهید کرد)
به جانپناه زنده یاد امیری میرسیم ، که
به همت خانواده گرامی امیری بنا شده است، این کوهنورد عزیز در تاریخ 19 – 9 - 73 در همین مکان بر اثر سانحه کوهنوردی فوت کرد. (روحش شاد و یادش گرامی) این جانپناه تاکنون در فصلهای مختلف مخصوصا” زمستان جان بسیاری از کوهنوردان را نجات داده است.
بعد از کمی استراحت در جانپناه امیری
به سمت قله توچال حرکت میکنیم، در این منطقه میتوان قله
توچال را در دور دست مشاهده کرد.
کوهنوردان قدیمی به این منطقه ۷ ناز میگویند. در عبور از این منطقه، قله
توچال چند بار در پستی و بلندیها ظاهر و بعد محو میشود، و
به همین دلیل میگویند قله ناز میکند.
به قله نزدیک میشویم، در این ناحیه در تمامی فصول باد کاملا” شدیدی میوزد،
به طوری که در بعضی مواقع حرکت بسیار سخت و دشوار میشود. ولی خوشبختانه امروز هوا بسیار عالی و آفتابی و باد نهایت 5 متر در ثانیه بود .
بر فراز قله ۳۹۶۲ متری
توچال، پا می نهیم . نماد کوههای شمال تهران، قلهای که بر فراز آن میتوان قله با شکوه و با عظمت دماوند و بسیاری دیگر از قلههای مرتفع رشته کوه البرز را مشاهده کرد.
بلافاصله بعد از استراحت کوتاه و گرفتن عکس و تبریک صعود و قرار گرفتن در آغوش گرم همنوردان انگیزه ایی فوق العاده گرفته و بغض های ماشین زده شهری را رها کرده و در نشاط و شادی وصف ناپذیری بطرف ایستگاه 7 تله کابین که واقعا ً نجات بخش زانوان کوهنوردان از آسیبهای فرود است به راه افتادیم .
ساعت 14:45 به سوی ایستگاه ولنجک حرکت کرده و در مسجد ولنجک مشغول نماز و صرف نهار شدیم و 17:40 سوار بر دو دستگاه ون که هماهنگ شده بود به ایستگاه راه آهن تهران بازگشتیم . ساعت 20:35 سوار قطار شده و روز جمعه 15- 10 – 91 ساعت 8:30 صبح وارد مشهد شدیم .
افراد شرکت کننده در برنامه : 18 نفر از مشهد و یک نفر از تهران
آقایان : حسینیون – بخشایش – شاهرودی – سید جواد رضوی - رامین محمودی – پهلوان – علیمحمدی – هادی و محمد منصوری – محسن شهابی – محمد ممنونی – پیمان مهر یویان – احمد موحد – سید کریم حسینی – علی وحیدی – علی حقیقی – مصطفی تلافی – محمدی – زهتاب
در پایان از مشارکت تمامی همنوردان ممنونم . جای دوستان و همنوردان خوبمان آقای رضوانی و نوری که بعلت درگذشت فرزند دلبندشان نتوانست در صعود شرکت کند خالی بود .
http://www.summitpost.org/tochal-9112/images/p-832808